Mia\u0142am o tym napisa\u0107 ju\u017c dawno, ale jak zwykle \u2014 napisa\u0142am w g\u0142owie, czyli przemy\u015bla\u0142am sobie temat, pool\u015bniewa\u0142am siebie w\u0105tkami, kt\u00f3re wybrzmia\u0142y w my\u015blach i tyle. A warto poleci\u0107, zainteresowa\u0107 tym tematem innych, dlatego tym razem postanowi\u0142am zadanie wykona\u0107 jednocze\u015bnie (bo w tamtym czasie mocno we mnie wybrzmiewa\u0142a) przywo\u0142uj\u0105c fragmenty z ksi\u0105\u017cki o p\u0142on\u0105cej przyrodzie Australii.<\/p>\n\n\n\n
Wreszcie latem 2020 roku przyszed\u0142 rachunek. Dziewi\u0119\u0107 ziej\u0105cych pustk\u0105, martwych zer. I tr\u00f3jka. Trzy miliardy zwierz\u0105t: okaleczonych, sp\u0142oszonych, wyp\u0119dzonych, skazanych na powoln\u0105 \u015bmier\u0107 lub \u017ca\u0142osn\u0105 wegetacj\u0119 daleko od miejsc optymalnie spe\u0142niaj\u0105cych ich \u017cyciowe wymagania. Zabitych, zag\u0142odzonych, ugotowanych \u017cywcem w norach, uduszonych dymem, \u015bmiertelnie poparzonych, zw\u0119glonych. […] Rachunek mo\u017cna by\u0142o rozbi\u0107 na mniejsze porcje: 143 miliony ssak\u00f3w, 180 milion\u00f3w ptak\u00f3w, 51 milion\u00f3w \u017cab, 2,5 miliarda gad\u00f3w…<\/em>(Drobniak 2021, s. 41).<\/p>\n\n\n\n Rok temu wybra\u0142am sobie losowo spektakle\/pokazy, kt\u00f3re chcia\u0142am zobaczy\u0107 w ramach \u0141\u00f3dzkich Spotka\u0144 Baletowych. Wybieram g\u0142\u00f3wnie zagraniczne zespo\u0142y i te bardziej awangardowe, bo klasyk\u0119 to mog\u0119 sobie poogl\u0105da\u0107 w wykonaniu rodzimych tancerek i tancerzy. Poza tym nie jestem a\u017c tak\u0105 koneserk\u0105. Jeden z nich sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z trzech etiud w wykonaniu Nederlands Dans Theater (NDT)<\/a> i nosi\u0142 tytu\u0142 Figures in Extinction [1.0]<\/a><\/em> w choreografii Crystal Pite i\u00a0Simona McBurney. Dwie inne pozosta\u0142y we mnie we fragmentach (Gods and Dogs<\/a><\/em> w choreografii Ji\u0159\u00edego Kyli\u00e1na oraz La Ruta<\/a><\/em> w choreografii Gabrieli Carrizo), bo by\u0142y oniryczne, o relacjach mi\u0119dzygatunkowych i o \u015bmierci. Wspaniale by\u0142o ogl\u0105da\u0107 ruch, kt\u00f3ry tak wiele wyra\u017ca\u0142, genialne cia\u0142a totalnie elastyczne i zgrane, bardzo przemy\u015blane scenografie (w La Ruta<\/em> znajduj\u0105 si\u0119 wypchane zwierz\u0119ta), ale by\u0142am w tym zachwycie chyba osamotniona, bo wiele os\u00f3b nie poradzi\u0142o sobie z tym, co prezentowane by\u0142o na scenie. I troch\u0119 si\u0119 temu nie dziwi\u0119, bo moja droga powi\u0105za\u0144 ekologicznych, zwi\u0105zku z Ziemi\u0105 i zaanga\u017cowania w weganizm jest bardzo zaawansowana \u2014 takie tre\u015bci mog\u0105 mnie stymulowa\u0107 entuzjastycznie, ale dla innych b\u0119d\u0105 przygn\u0119biaj\u0105ce. Je\u015bli dodamy do tego przygniataj\u0105c\u0105 i g\u0119st\u0105 muzyk\u0119, trudne czasami do odgadni\u0119cia (dla os\u00f3b spoza ba\u0144ki) skojarzenia \u2014 to by\u0142 trudny wiecz\u00f3r wype\u0142niony wygibasami jakich\u015b r\u00f3\u017cnokolorowych os\u00f3b, do muzyki trudno rozpoznawalnej i na dok\u0142adk\u0119 og\u0142oszony jako hit i klasa sama w sobie, czyli nie wolno krytykowa\u0107. \u015awietnie rozumiem sceptyczne nastawienie os\u00f3b, kt\u00f3re nie do ko\u0144ca wiedzia\u0142y, czy maj\u0105 klaska\u0107, czy wyj\u015b\u0107 i nigdy wi\u0119cej nie wraca\u0107. Uda\u0142o mi si\u0119 nawet us\u0142ysze\u0107 komentarz jednej z os\u00f3b, kt\u00f3ra z min\u0105 zniesmaczonego dziecka powiedzia\u0142a, \u017ce nic z tego nie rozumie, bez sensu to wszystko. To, co dla mnie by\u0142o czystym geniuszem, dla kogo\u015b innego by\u0142o bezsensown\u0105 pl\u0105tanin\u0105 cia\u0142. Rozumiem ten rozd\u017awi\u0119k, bior\u0119 te\u017c na siebie fakt jarania si\u0119 baletem wsp\u00f3\u0142czesnym, bo jako\u015b zawsze zak\u0142ada\u0142am, \u017ce nawet nie potrzebuje wiedzie\u0107, o czym jest spektakl, by m\u00f3c go poczu\u0107. I zasadniczo zastanawia\u0142am si\u0119 od chwili przygaszenia \u015bwiate\u0142, czy da si\u0119 zata\u0144czy\u0107 wymieranie, a mo\u017ce trzeba je WYta\u0144czy\u0107, \u017ceby jako\u015b sobie to pouk\u0142ada\u0107? I przyznaj\u0119, \u017ce z ka\u017cdym gestem mia\u0142am poczucie, \u017ce da si\u0119, \u017ce nale\u017cy to zrobi\u0107, \u017ce ka\u017cdy z nas powinien ten b\u00f3l wyrazi\u0107. B\u00f3l po utraconych, cz\u0119sto nawet nieznanych nam osobnikach, r\u00f3wnie nieznanych gatunk\u00f3w. To mo\u017ce abstrakcyjne i zbyt odleg\u0142e \u2014 te \u015bmierci-nie-nasze \u2014 ale s\u0105 realne. Wydarzaj\u0105 si\u0119, czy mamy tego \u015bwiadomo\u015b\u0107, czy te\u017c nie.<\/p>\n\n\n\n