{"id":2949,"date":"2024-05-28T21:05:51","date_gmt":"2024-05-28T19:05:51","guid":{"rendered":"https:\/\/www.langelucja.pl\/?p=2949"},"modified":"2024-06-06T12:24:45","modified_gmt":"2024-06-06T10:24:45","slug":"dying-defines-us-czyli-troche-o-docenianiu-zycia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.langelucja.pl\/?p=2949","title":{"rendered":"Dying defines us…, czyli troch\u0119 o docenianiu \u017cycia"},"content":{"rendered":"\n

Od zesz\u0142ego roku ogl\u0105dam Doctora Who<\/em>. Wcze\u015bniej nie ogl\u0105da\u0142am, nie rozumia\u0142am r\u00f3wnie\u017c fenomenu tego serialu (i film\u00f3w), a niezaprzeczalnie jest to fenomen kulturowy, do kt\u00f3rego odwo\u0142ania znajdziemy praktycznie wsz\u0119dzie. Troch\u0119 nie dziwne, skoro pierwszy raz z Doktorem spotka\u0107 mo\u017cna by\u0142o si\u0119 w roku 1963! Tak w listopadzie zesz\u0142ego roku \u015bwi\u0119towano 60 lat tej produkcji. Dla mniej wtajemniczonych \u2013 Doktor jest przybyszem z innego \u015bwiata, jest nie\u015bmiertelny w pewnym sensie, bo umieraj\u0105c, po prostu odradza si\u0119 w nowej formie. Dzi\u0119ki temu seria mo\u017ce trwa\u0107, a g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 grywaj\u0105 r\u00f3\u017cne osoby. Obecnie pi\u0119tnastym Doktorem jest Ncuti Gatwa, kt\u00f3ry w odcinku emitowanym tydzie\u0144 temu u\u017cy\u0142 s\u0142\u00f3w z tytu\u0142u tego wpisu \u2014 Dying defines us<\/em>. I to w\u0142a\u015bnie o tym b\u0119dzie ten wpis, a nie o Doktorze, bo po pierwsze, nie czuj\u0119 si\u0119 specjalistk\u0105 w tym temacie (nadal nie widzia\u0142am nawet po\u0142owy serii), a po drugie, ju\u017c teraz mam poczucie przygn\u0119bienia t\u0105 produkcj\u0105 \u2014 wyobra\u017acie sobie kogo\u015b, kto \u017cyje wiecznie, kto straci\u0142 wszystko i wszystkich, kto nadal traci, ale musi znajdowa\u0107 sens, by trwa\u0107. Okropne.<\/p>\n\n\n\n

By\u0107 mo\u017ce te s\u0142owa wypowiedziane przez kogo\u015b innego, nie zrobi\u0142yby na mnie tak piorunuj\u0105cego wra\u017cenia, ale w ustach kogo\u015b wiecznego, um\u0119czonego istnieniem \u2014 brzmi\u0105 doskonale, chocia\u017c wydaje mi si\u0119, \u017ce dla niego jednak obco.<\/p>\n\n\n\n

Umieranie nas definiuje. Co to w\u0142a\u015bciwie znaczy?<\/p>\n\n\n\n

Zaczn\u0119 mo\u017ce od tego, \u017ce umieranie kojarzy si\u0119 \u017ale. Umieranie to cierpienie, to zabieranie, odejmowanie, l\u0119ki, strachy i wszystko, czego raczej cz\u0142owiek nie chce. W mojej perspektywie zwykle by\u0142o ciut inaczej, bo nie ba\u0142am si\u0119 \u015bmierci. Uzna\u0142am, \u017ce to troch\u0119 tak, jak z kim\u015b, kogo wszyscy si\u0119 boj\u0105 i kogo wszyscy nie lubi\u0105 \u2014 po prostu musi gra\u0107 w t\u0119 gr\u0119 i by\u0107 strasznym i z\u0142ym. A co, je\u015bli ja t\u0119 \u015bmier\u0107 przytul\u0119? Co je\u015bli sama si\u0119 do niej przytul\u0119? Co je\u015bli b\u0119d\u0119 si\u0119 do niej u\u015bmiecha\u0107, macha\u0107 jej na powitanie i po\u017cegnanie? Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce mia\u0142am dla siebie racj\u0119. Ta pozytywna percepcja ko\u0144ca, da\u0142a mi swobod\u0119 my\u015blenia o \u015bmierci i umieraniu w spos\u00f3b dobry. Z\u0142\u0105 \u015bmier\u0107 gwarantuj\u0105 tylko przepisy i ludzie. Dobr\u0105 czynimy sami \u2014 chocia\u017cby by\u0142o to tylko w sobie.<\/p>\n\n\n\n

Umieranie widziane jako dobre, pozytywne, ko\u0144cz\u0105ce etap lub ca\u0142\u0105 drog\u0119 jest czym\u015b, na co warto czeka\u0107, co mo\u017cna na spokojnie zaplanowa\u0107, wyobrazi\u0107 sobie i mie\u0107 zawsze pod r\u0119k\u0105. Czyni\u0105c tak, nagle okazuje si\u0119, \u017ce \u015bwiat mo\u017ce by\u0107 fajny, pi\u0119kny i wci\u0105gaj\u0105cy. \u017be wiedz\u0105c, jak chc\u0119 st\u0105d odej\u015b\u0107, wiem, co chc\u0119 tutaj jeszcze zrobi\u0107. Mog\u0119 mie\u0107 plan, kt\u00f3ry porzuc\u0119 jutro i stworz\u0119 sobie kolejny (typowe przy ADHD nietrzymanie si\u0119 w\u0142asnych plan\u00f3w). Mog\u0119 zatrzyma\u0107 si\u0119 i podziwia\u0107 \u015bwiat, \u017cycie i \u015bmier\u0107 na tym (czy w tym) \u015bwiecie. Mog\u0119 wreszcie spa\u0107 spokojnie, bo wiem, \u017ce co\u015b mnie definiuje w pe\u0142ni \u2014 moje umieranie, moje odchodzenie.<\/p>\n\n\n\n

Doktor u\u017cy\u0142 tych s\u0142\u00f3w w ciut innym kontek\u015bcie, ale r\u00f3wnie\u017c w zachwycie (i troch\u0119 zazdro\u015bci) nad ulotno\u015bci\u0105 \u017cycia, nad pi\u0119knem odchodzenia, t\u0119sknot\u0105 za i do… My\u015bl\u0119, \u017ce jest w nich swoista magia i nadal mnie karmi\u0105. Bo nie wiem, jak jest u Was, ale moje codzienne umieranie definiuje mnie w pe\u0142ni. Doceniam to, co mia\u0142am, miewam, mam lub mie\u0107 b\u0119d\u0119. Doceniam to, kim by\u0142am, bywam, jestem i b\u0119d\u0119. Ale doceniam te\u017c to, co ubywa, co znika, zmienia si\u0119 \u2014 nawet je\u015bli to \u015bwiata ubywa, nawet je\u015bli to etap game over.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od zesz\u0142ego roku ogl\u0105dam Doctora Who. Wcze\u015bniej nie ogl\u0105da\u0142am, nie rozumia\u0142am r\u00f3wnie\u017c fenomenu tego serialu (i film\u00f3w), a niezaprzeczalnie jest to fenomen kulturowy, do kt\u00f3rego odwo\u0142ania znajdziemy praktycznie wsz\u0119dzie. Troch\u0119 nie dziwne, skoro pierwszy raz z Doktorem spotka\u0107 mo\u017cna by\u0142o si\u0119 w roku 1963! Tak w listopadzie zesz\u0142ego roku \u015bwi\u0119towano 60 lat tej produkcji. Dla mniej wtajemniczonych \u2013 Doktor jest przybyszem z innego \u015bwiata, jest nie\u015bmiertelny w pewnym sensie, bo umieraj\u0105c, po prostu odradza si\u0119 w nowej formie. Dzi\u0119ki temu seria mo\u017ce trwa\u0107, a g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 grywaj\u0105 r\u00f3\u017cne osoby. Obecnie pi\u0119tnastym Doktorem jest Ncuti Gatwa, kt\u00f3ry w odcinku emitowanym tydzie\u0144 temu u\u017cy\u0142 s\u0142\u00f3w z tytu\u0142u tego wpisu \u2014 Dying defines us. I to w\u0142a\u015bnie o tym b\u0119dzie ten wpis, a nie o Doktorze, bo po pierwsze, nie czuj\u0119 si\u0119 specjalistk\u0105 w tym temacie (nadal nie widzia\u0142am nawet po\u0142owy serii), a po drugie, ju\u017c teraz mam poczucie przygn\u0119bienia t\u0105 produkcj\u0105 \u2014 wyobra\u017acie sobie kogo\u015b, kto \u017cyje wiecznie, kto straci\u0142 wszystko i wszystkich, kto nadal traci, ale musi znajdowa\u0107 sens, by trwa\u0107. Okropne. By\u0107 mo\u017ce te s\u0142owa wypowiedziane przez kogo\u015b innego, nie zrobi\u0142yby na mnie tak piorunuj\u0105cego wra\u017cenia, ale w ustach kogo\u015b wiecznego, um\u0119czonego istnieniem \u2014 brzmi\u0105 doskonale, chocia\u017c wydaje mi si\u0119, \u017ce dla niego jednak obco. Umieranie nas definiuje. Co to w\u0142a\u015bciwie znaczy? Zaczn\u0119 mo\u017ce od tego, \u017ce umieranie kojarzy si\u0119 \u017ale. Umieranie to cierpienie, to zabieranie, odejmowanie, l\u0119ki, strachy i wszystko, czego raczej cz\u0142owiek nie chce. W mojej perspektywie zwykle by\u0142o ciut inaczej, bo nie ba\u0142am si\u0119 \u015bmierci. Uzna\u0142am, \u017ce to troch\u0119 tak, jak z kim\u015b, kogo wszyscy si\u0119 boj\u0105 i kogo wszyscy nie lubi\u0105 \u2014 po prostu musi gra\u0107 w t\u0119 gr\u0119 i by\u0107 strasznym i z\u0142ym. A co, je\u015bli ja t\u0119 \u015bmier\u0107 przytul\u0119? Co je\u015bli sama si\u0119 do niej przytul\u0119? Co je\u015bli b\u0119d\u0119 si\u0119 do niej u\u015bmiecha\u0107, macha\u0107 jej na powitanie i po\u017cegnanie? Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce mia\u0142am dla siebie racj\u0119. Ta pozytywna percepcja ko\u0144ca, da\u0142a mi swobod\u0119 my\u015blenia o \u015bmierci i umieraniu w spos\u00f3b dobry. Z\u0142\u0105 \u015bmier\u0107 gwarantuj\u0105 tylko przepisy i ludzie. Dobr\u0105 czynimy sami \u2014 chocia\u017cby by\u0142o to tylko w sobie. Umieranie widziane jako dobre, pozytywne, ko\u0144cz\u0105ce etap lub ca\u0142\u0105 drog\u0119 jest czym\u015b, na co warto czeka\u0107, co mo\u017cna na spokojnie zaplanowa\u0107, wyobrazi\u0107 sobie i mie\u0107 zawsze pod r\u0119k\u0105. Czyni\u0105c tak, nagle okazuje si\u0119, \u017ce \u015bwiat mo\u017ce by\u0107 fajny, pi\u0119kny i wci\u0105gaj\u0105cy. \u017be wiedz\u0105c, jak chc\u0119 st\u0105d odej\u015b\u0107, wiem, co chc\u0119 tutaj jeszcze zrobi\u0107. Mog\u0119 mie\u0107 plan, kt\u00f3ry porzuc\u0119 jutro i stworz\u0119 sobie kolejny (typowe przy ADHD nietrzymanie si\u0119 w\u0142asnych plan\u00f3w). Mog\u0119 zatrzyma\u0107 si\u0119 i podziwia\u0107 \u015bwiat, \u017cycie i \u015bmier\u0107 na tym (czy w tym) \u015bwiecie. Mog\u0119 wreszcie spa\u0107 spokojnie, bo wiem, \u017ce co\u015b mnie definiuje w pe\u0142ni \u2014 moje umieranie, moje odchodzenie. Doktor u\u017cy\u0142 tych s\u0142\u00f3w w ciut innym kontek\u015bcie, ale r\u00f3wnie\u017c w zachwycie (i troch\u0119 zazdro\u015bci) nad ulotno\u015bci\u0105 \u017cycia, nad pi\u0119knem odchodzenia, t\u0119sknot\u0105 za i do… My\u015bl\u0119, \u017ce jest w nich swoista magia i nadal mnie karmi\u0105. Bo nie wiem, jak jest u Was, ale moje codzienne umieranie definiuje mnie w pe\u0142ni. Doceniam to, co mia\u0142am, miewam, mam lub mie\u0107 b\u0119d\u0119. Doceniam to, kim by\u0142am, bywam, jestem i b\u0119d\u0119. Ale doceniam te\u017c to, co ubywa, co znika, zmienia si\u0119 \u2014 nawet je\u015bli to \u015bwiata ubywa, nawet je\u015bli to etap game over.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[11,12],"tags":[63,61,64,16,62],"class_list":["post-2949","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-smierc","category-umieranie","tag-docenianie","tag-doctor-who","tag-game-over","tag-smierc","tag-zycie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.langelucja.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2949","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.langelucja.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.langelucja.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.langelucja.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.langelucja.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2949"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.langelucja.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2949\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2950,"href":"https:\/\/www.langelucja.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2949\/revisions\/2950"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.langelucja.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2949"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.langelucja.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2949"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.langelucja.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2949"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}