„Doświadczenie żałoby po dziecku w perspektywie badań biograficznych”

W obszarze doświadczenia straty istnieje wiele aspektów, które są dla mnie niezwykle interesujące. Jednym z nich jest kwestia zmysłowych praktyk codziennych, często nieuświadomionych, które wspierają nas w sytuacjach trudnych — problemem jest jednak to, że nie wiadomo jak je badać, skoro nie są lub mogą być uświadomione? Sugerowanie czegoś sprawia, że nie badamy praktyk, a zgadywanki. Dlatego sięgnęłam po wywiady biograficzne i narracyjne, by poprzez opowieść o całości doświadczenia, dotrzeć do tego, co dla mnie interesujące. Przy okazji otworzyło się jeszcze wiele innych ścieżek, które eksplorowałam z zacięciem, by wygenerować tę wielką księgę. Badania przeprowadziłam z rodzicami, którzy utracili dziecko, ponieważ akurat ta grupa wydała mi się najbardziej reprezentatywna — różne rodzaje śmierci, wiele aspektów braku akceptacji zarówno samej śmierci dziecka, jak i uznania tej śmierci, jaki znaczącej. Poza tym kulturowy odbiór utraty dziecka opiera się o wyobrażenie nienaturalności takiej sytuacji, co czyni ten rodzaj straty jeszcze bardziej dotkliwym.

Jakie są wyniki moich badań? Wydaje mi się, że dość intrygujące. Na ten moment udostępniam je w wersji oryginalnej (doktorat), przynajmniej do czasu wydania książki w wybranym przeze mnie wydawnictwie.